Wie? Chris (zij/die)
Ik heb deze plek gekozen omdat ik er rust vind. Het is een plek waar ik vaak naartoe ga als ik wat ruimte nodig heb of even wil nadenken. Bovendien herinnert het me er steeds weer aan om van de stad te genieten, en omdat het aan het water ligt, geeft dat me ook echt een rustgevend gevoel.
Wie? Hugo (hij/hem)
Ik heb deze plek gekozen omdat ik nadacht over wat mijn queer-zijn precies inhoudt en wie ik ben. In mijn eentje zou ik nooit de queer-identiteit hebben gevonden waarin ik me nu op mijn gemak voel, dus ik ben pas mezelf in relatie tot andere mensen.
Ik denk dat ik helemaal terugging naar zo'n beetje het allereerste moment waarop ik dacht: oh, queer zijn bestaat echt. Dat was toen ik mijn beste vriendin ontmoette, en we zijn nu bij haar thuis. Ze zeggen dat ik bij het interieur hoor, omdat ik zo'n vast onderdeel van de ruimte ben.
Wie? Charlie (alle)
We fotograferen mij onder de douche, omdat ik onder de douche het gevoel heb dat ik alles buiten kan laten. Ik kan de wereld achter me laten en gewoon mijn lichaam voelen, me reinigen, weer tot mezelf komen na een goede dag, een slechte dag of een middelmatige dag. Ik kan gewoon weer tot mezelf komen.
Wie? Aryelle (zij/haar)
Dit is de HIV Vereniging. Het is een plek die wordt opgezet, gebouwd, geleid en gerund door mensen die met HIV leven. Het is een plek of omgeving zonder stigma. Dat is de reden waarom Pozitively Trans voor deze plek heeft gekozen en heeft besloten om samen te werken.
Wat we proberen te bereiken is de inclusiviteit en de diversiteit van mensen die met HIV leven onder één dak te brengen, met hetzelfde doel: een gezond leven leiden met HIV.
Wie? Nicole (zij/haar)
Toen ik politicologie studeerde en nog niet uit de kast was gekomen, deed ik onderzoek naar de ontstaansgeschiedenis van dit Homomonument. Mijn studie gaf me de ruimte om me te verdiepen in de queer-beweging, waardoor ik me toch met dit onderwerp kon bezighouden. Ik vond het monument prachtig; ik dacht: „Dit is er ook voor mij.” Het raakte me toen diep en ontroert me nog steeds. Ik begon mijn onderzoeksverslag met: „Er staat een prachtig monument op de Westermarkt.” Mijn begeleider schrapte deze zin onmiddellijk, met de opmerking dat het om „een academisch onderzoek“ ging. Maar juist die zin liet zien hoe betekenisvol deze plek voor mij was, en nog steeds is.
Wie? Jamilla (zij/haar)
Vrankrijk is voor mij een van de mooiste safe spaces van Amsterdam. Mede doordat ze ook rekening houden met mensen die sekswerkers zijn. Heel veel mensen helpen die vluchtelingen zijn. Je hebt een volkskeuken. Je hebt geweldige what the fuck queer nights. Maar ook Arabische en Caribische avonden. En dat is het mooie, de diversiteit. Dat is wat me heel erg aantrekt aan deze tent. En ook waar Jamal Le Coq geboren is natuurlijk.
Wie? Holgs (die/diens)
Toen ik jouw oproep voor inzendingen zag, wist ik meteen wat mijn antwoord zou zijn: „Het is de hele stad Amsterdam.” Ik heb ook andere veilige plekken. Maar het gevoel verbonden te zijn met de stad waar ik woon, speelt een grote rol in mijn queer-reis, niet alleen in positieve zin, maar ook in negatieve zin: ik heb queerfobie meegemaakt in onze oude woning buiten de stad. Voor mij voelt Amsterdam als stad dus als één grote veilige plek. Als we ergens anders zouden wonen, weet ik niet zeker of ik de hele stad als mijn veilige plek zou hebben gekozen. Maar ik vind het echt heerlijk om hier te wonen. Als ik het huis uitga, heb ik het gevoel dat er hier mensen wonen zoals ik. Ik voel me niet als een buitenstaander als ik gewoon over straat loop, wat ik wel had bij andere plekken waar ik eerder heb gewoond.
Wie? Babet (zij/haar)
Deze plek is mijn atelier en het creatieve centrum waarvan het deel uitmaakt. Voor mij is het echt een veilige plek. Vroeger werkte ik veel in de detailhandel en had ik eigenlijk een behoorlijk vervelende werkomgeving. En toen ik dit fulltime voor mezelf ging doen, was het zo’n opluchting om mijn eigen ruimte te hebben. Een plek waar ik gewoon creatief aan de slag kon. En dingen kon ordenen. En dingen kon plannen.
Ik hoor ook vaak van mensen die zeggen: ‘O, wat een heerlijke plek om kleding te passen.’ Kleding die je elders gewoon niet vindt. En in maten die je in winkels niet vaak tegenkomt. Dit alles in een soort klein privékamertje, dat toch deel uitmaakt van een groter geheel. Waar ik ook andere leuke, creatieve mensen ontmoet. Het is echt een helende reis geweest om hier terecht te komen.
Wie? Jacques (hij/hem)
Ja, ten eerste omdat ik hier woon. Ten tweede is dit mijn actie plek van waar ik al heel veel jaren actie voer tegen conversietherapie.
Ze hebben mij twee jaar van mijn vrijheid beroofd. Het heeft drie vluchtpogingen geduurd om eruit te komen. Youth for Christ had mij een gratis vakantie aangeboden en daar ben ik ingetrapt. Ik heb daar vastgezeten tussen 1972 tot 1974, maar de jaren daarna waren nog moeilijker, omdat ik toen ook nergens hulp kreeg. Daardoor ben ik actie gaan voeren. Dat was een hele lange strijd, die ben ik begonnen op 17 november 1979, ik weet nog heel goed. Toen heb ik in 18 landelijke dagbladen een paginagroot artikel gekregen over mijn verleden met de homogenezing en met de exorcisme. Sindsdien voer ik actie en het is ze niet gelukt hoor, want ik ben nog steeds hartstikke gay.
Wie? Billie (die/diens)
Ik kom uit Brussel. Ik wist dat ik door Amsterdam zou reizen en wilde meedoen aan deze serie om te laten zien dat het mogelijk is om non-binair te zijn en ouder te zijn. Ik heb voor een park gekozen omdat parken voor mij een ruimtelijk en prettig gevoel geven, waar ik ook ben.
Ik heb nooit heel sterke gevoelens gehad over het krijgen van kinderen. Toen kreeg ik de diagnose endometriose, en plotseling voelde het idee zwaarder aan, alsof het me zou kunnen worden ontnomen nog voordat ik zelfs maar had besloten of ik het wel wilde.
Ongeveer een jaar later raakte ik onverwacht zwanger. Nu heb ik een kindje van vijf maanden, en ik mag het opvoeden in een queer dynamiek, op een manier die bewust aanvoelt. Dat ik borstvoeding kan geven, voelt bijzonder betekenisvol, iets waarvan ik nooit had verwacht dat het deel zou uitmaken van mijn verhaal. Ik weet dat de borstoperatie later zal volgen, maar voorlopig voelt het bijzonder om deze ervaring met mijn lichaam te hebben.
Wie? Aslihan (zij/haar)
Natuurlijk kunnen we elkaar alleen hier ontmoeten en niet in Istanbul. Maar dit is eigenlijk al de derde keer dat ik in Amsterdam ben. En dit is het huis van een van mijn beste vrienden in Amsterdam.
We kennen elkaar al meer dan 15 jaar. Maar ergens halverwege zijn we het contact kwijtgeraakt. We hadden weer contact gekregen omdat ik op bezoek kwam voor mijn film die op het IDFA werd vertoond.
Dus maakten we een plan en vorig jaar kwam ik weer langs. Ik was een beetje nerveus. Het was voor mij in het algemeen een erg chaotische tijd. En ik denk dat het vanaf een bepaalde leeftijd, laten we zeggen na je dertigste, best riskant is om een paar dagen in zo’n kleine ruimte te verblijven met iemand met wie je niet veel contact hebt gehad.
Maar het pakte zo leuk uit. We konden het heel goed met elkaar vinden. En deze plek is me bijgebleven als misschien wel de meest vredige dagen die ik vorig jaar heb doorgebracht.
Wie? Maud (die/diens)
De Zeedijk wordt beschouwd als de Chinatown van Amsterdam. Ik vind het heerlijk om daar rond te lopen of nieuwe plekjes te ontdekken, omdat ik me daar niet zo ongemakkelijk voel. Ik zie mensen die op mij lijken en dat geeft me een heel geruststellend gevoel; daarom is het voor mij ook een heel veilige plek.
Ik ben opgegroeid in een overwegend witte omgeving in Twente. Ik ben geadopteerd uit China, en mijn vrienden, buren en adoptiegezin waren allemaal wit, waardoor ik erg opviel. Dat is iets wat ik heb meegenomen naarmate ik ouder werd, en mijn queer-reis hangt daarmee samen. Het was een stuk makkelijker om mezelf te accepteren als genderqueer en queer wat betreft seksualiteit, omdat ik al een soortgelijk proces had doorgemaakt met betrekking tot mijn etnische achtergrond. Ik heb hier nu zoveel kracht uit geput, dat ik me gewoon goed voel over mijn queer-zijn.
Wie? Finn (die/diens)
Ik moest ergens weg en toen kwam ik bij alle toeval hier terecht gekomen. In die tijd ging ik ook door een moeilijke periode. Deze plek was toen een soort van armen om me heen en een plek die altijd veilig was.
Ik was ook altijd al op zoek naar een soort veilige plek in mezelf, heel eerlijk gezegd. En het hebben van een fysieke plek waar je nooit meer weg hoeft, dat voelt als een beetje die veilige plek in mezelf, maar dan de fysieke versie ervan.
Daarnaast, mijn buurvrouw, daar ben ik goed mee bevriend. En alle buren checken bij elkaar in en het heeft een soort van dorpje in de stad gevoel.
Wie? Marjo (zij/haar)
Voor mij zijn het eiland KNSM en het eiland Java zo’n beetje HET eiland. Ik voel me hier thuis. Ik heb hier het mooiste huis waarin ik ooit heb gewoond. Het is er rustig, maar tegelijkertijd ook levendig. Dat vind ik heel fijn, en ik voel me er veilig. Ik heb niet het gevoel dat ik overdreven voorzichtig moet zijn als ik hier op pad ben, of het nu dag of nacht is. Als je vanuit het centrum van Amsterdam het eiland op fietst, voel je bij aankomst gewoon een gevoel van rust, een levendige rust.
Wie? Magda (zij/haar)
Voor mij begint het gevoel van veiligheid in een ruimte bij het gevoel van veiligheid in mijn eigen lichaam. Daarom gaat het op dit moment niet alleen om de locatie, maar ook om wat ik hier doe: mezelf vastbinden.
Omdat ik ben opgegroeid met een intersekse-syndroom, heb ik vaak meegemaakt dat mijn lichaam niet als het mijne voelde. Binnen het medische systeem werd ik vaak behandeld als een afwijking, of als een object dat onderzocht moest worden, in plaats van als een persoon met een lichaam.
Mezelf vastbinden is een manier geworden om de controle terug te winnen. Pijn en beperking waren vroeger verbonden met angst, ongemak en medische ervaringen waar ik niet voor had gekozen. Hier kies ik zelf wat er met mijn lichaam gebeurt. Ik bepaal wat mogelijk voelt, wat ongemakkelijk voelt en waar de grens ligt. Dat gevoel van controle stelt me in staat om me weer aanwezig te voelen in mijn lichaam. Het verandert iets dat ooit onveilig voelde in iets dat empowerment, eigen inbreng en zelfs vreugde kan bieden.
Wie? Leon (hij/hem)
Dit is mijn kamer. Het is echt een weerspiegeling van mijn gedachten en mijn ziel. Dus alles wat er in mij omgaat, zie je terug in die kamer.
Wie? Wanji (hij/die)
Ik denk omdat het mijn thuis is, nou ja, thuis… meer een huis eigenlijk; ik ben hier nog aan het uitzoeken wat het ‘thuis’-gevoel precies inhoudt. Maar dit is waar ik het grootste deel van mijn tijd doorbreng en ik voel me hier veilig en vrij om gewoon te doen wat ik wil en te zijn wie ik wil. Ik vind het ook een heel mooie locatie. We hebben hier veel zonlicht. Ik vind het appartement leuk. Het is heel schattig en heel fijn.
Wie? Renée (zij/haar)
Ik zag je project en mijn favoriete trigger woorden queer safe spaces en veiligheid stonden er in. Iets waar ik me heel erg veel mee bezig houd vanuit de studio FrouFrou, mijn eigen tattoo baan en vanuit Queer Tattoo Fest. Ik denk dat de tattoo wereld niet altijd een veilig plek is voor queerlichamen, met de cultuur die eraan vastzit, masculiniteit en ook het ervaren van pijn op een bepaalde manier.
Vanuit deze studio, vanuit het festival en vanuit mijn eigen werk ben ik heel veel bezig met daar een verandering in te brengen en een veilige omgeving creeren waarin elke lichaam zich thuis voelt.
Wie? Janfrans (hij/hem)
Ik woon hier vlakbij en omdat hier de Roze Filmdagen zijn op deze locatie voel ik mij hier altijd buiten gewoon thuis. Omdat het Ketelhuis dit filmfestival heeft binnengehaald en omdat hier dan 99% van de mensen LHBTQIA+ publiek is, is het dan heel prettig om hier te zijn. Heel subtiel weet je dat iedereen tot deze groep behoort. Na het festival is dat voorbij, maar ze hebben regelmatig homofilms.
Wie? Julia (zij/haar)
Mijn vrienden en ik komen hier heel vaak samen. Het voelt vanzelfsprekend dat we hier in de studio zijn. Het was de eerste plek die in me opkwam toen ik je berichtje kreeg. Het voelt goed en veilig, en hier heb ik een aantal van mijn mooiste herinneringen.
Wie? Raquel (zij/haar)
Deze plek is mijn huis en voor mij is het de veiligste plek die er bestaat, waar ik mezelf kan zijn, waar ik mezelf kan voelen, waar ik kan zijn wie ik maar wil. Ik voel me hier veilig en geliefd. Hier zijn mijn hart en mijn familie. En al die verbondenheid hier tussen de woonkamer, de keuken en de eetkamer is wat ik zo mooi vind in mijn leven. Mensen met elkaar verbinden, gemeenschappen met elkaar verbinden. Ik denk dat dat ook een deel van mezelf is. Mijn huis is mijn veilige plek.
Wie? Cees (hij/hem)
Er zijn twee dingen: het zou natuurlijk bij me thuis kunnen, maar het zou ook op een rustige plek kunnen waar ik denk: het is heel prima om hier te praten.
En natuurlijk, in combinatie met het mooie weer zoals nu, is dit natuurlijk een prettig en heel groot terras. Ik ken de locatie hier ook goed. Ik doe vaak afspraken hier, vooral in de zomertijd, want ik vind het gewoon een perfecte plek.
Wie? IsaBob (die/diens)
Ik hou heel erg van in een natuurlijke omgeving zijn. Van alle parken in Amsterdam is dit mijn favoriet is. Niet alleen vanwege de vogels, maar ook omdat het heel biodivers is.
Er is hier een tuin, en er is hier Parknest, waar we nu zitten, een oud gekraakt plekje. Dus het voelt heel erg als een fijne plek. Het is ook een kleinere park met allemaal soort van kleine hoekjes waar je fijn kan zitten zonder dat je je altijd even bekeken voelt. Het voelt dus meer geborgen.
Wie? Phi (die/diens)
Het is het huis van mijn vriendin en ik voel me hier heel welkom. Ze heeft een plekje voor mij en mijn spullen en zorgt goed voor me, dus ik ben altijd heel blij om hier te zijn.
Wie? Amari (die/diens)
Ik woon in een coöperatief woonproject. Deze plek betekent heel veel voor me. Ik heb er de afgelopen jaren aan gewerkt. Vanaf het begin was het gebouw bedoeld voor gemarginaliseerde groepen. Voor mensen die zich vaak nergens echt veilig of thuis hebben gevoeld. Het idee was om een plek te creëren waar dat wel mogelijk is, waar je echt gewoon jezelf kunt zijn. Wat het extra bijzonder maakt, is dat we het niet hebben aangepast aan bestaande regels of structuren. We hebben het echt helemaal vanaf nul opgebouwd, op een manier die past bij onze eigen normen en waarden. Niet alleen in hoe we samenleven, maar ook heel letterlijk, want we hebben het meeste fysiek zelf gedaan. Het voelt bijzonder om samen zo’n plek te kunnen bouwen en er nu daadwerkelijk te zijn.
Wie? Christa (die/diens)
Dit is een anarchistische boekhandel. Ik voelde me meteen heel welkom toen ik er voor het eerst binnenstapte. Toen ik klein was, ging ik vaak naar de anarchistische boekhandel in Seattle, Left Bank Books. Het was geen boekhandel die specifiek op de queer-gemeenschap was gericht, maar tussen al die anarchistische spullen vond ik zoveel queer-materiaal. En ik dacht gewoon: hier wil ik zijn. Ik hou van de geur van boekhandels. Ik hou van de mensen die in boekhandels werken. Ik hou van de mensen die in boekhandels winkelen.
Wie? Jess (zij/haar)
Voor mij was het belangrijk om foto’s te maken in Amsterdam Zuidoost. Aangezien ik hier het grootste deel van mijn tijd heb doorgebracht sinds ik naar Amsterdam ben verhuisd, ben ik gewoon verliefd geworden op deze buurt. En ik denk dat deze buurt heel goed weergeeft wie ik ben en ook wat ik met mijn leven zou willen doen. Ik ben meer betrokken geraakt bij buurtactiviteiten en ik zou ook graag een cursus volgen over het organiseren van mijn eigen evenementen en het creëren van een veiligere plek voor queer mensen in de Bijlmer.
Wie? Lea (zij/die)
Ik heb deze plek gekozen omdat het in de eerste plaats heel rustig is, en ik vind het fijn om op een rustige, ontspannen plek te zijn, ver weg van lawaai, drukte en mensen.
Er komen hier veel dingen samen. Je hebt het licht, het water, de weerspiegelingen en ook de lucht. En er varen veel boten voorbij, dus elke keer als ze langskomen, veroorzaken ze ook wat golven aan de oever en maken ze een rustgevend geluid; het werkt heel meditatief.
Wie? Margot (zij/haar)
Ongeveer zeven jaar geleden kwam ik op bezoek in Nederland. Om de een of andere reden liep ik de Kruidvat binnen om nagellak te kopen. Toen ik de hoek omliep naar het Waterlooplein, viel ik en de witte nagellak die ik net had gekocht spatte over de hele grond. Ik dacht er niet veel over na, behalve dat ik me schaamde.
Een paar jaar later ben ik uiteindelijk naar Nederland verhuisd. Toen ik een woning had gevonden, realiseerde ik me dat die precies boven de plek lag waar ik de nagellak had gemorst. Ik kon de vlek elke dag vanuit mijn raam zien. Het gaf me een vreemd gevoel van troost om die vlek daar te zien. Alsof ik iets had achtergelaten nog voordat ik wist dat ik terug zou komen.
Uiteindelijk heb ik de vorm van de vlek op mijn been laten tatoeëren. Het herinnert me eraan dat ik een spoor heb achtergelaten in Amsterdam en dat Amsterdam ook een spoor in mij heeft achtergelaten.
Wie? Lisette (zij/haar)
Ik werk nu al drie jaar bij het Rijksmuseum en ik voel me hier echt helemaal thuis, zowel als persoon als als medewerker. Het Rijksmuseum doet veel om inclusiviteit te bevorderen en mensen te helpen zich goed te voelen over wie ze zijn en wat ze doen. Het is ook een heel creatieve omgeving met veel creatieve mensen die zich kunnen uiten. Ik waardeer het enorm dat er zoveel ruimte is voor mensen om zich te uiten. Het inspireert je ook om je op je werk te kleden of je uit te drukken zoals jij dat wilt.
Wie? Kirsten (zij/haar)
Omdat ik me het veiligst voel in mijn eigen ruimte. Het is gewoon mijn ruimte , dat is een heel simpel antwoord. Ik bedoel, er zijn heel veel bars waar ik heel graag naartoe ga en ik had de fotoshoot daar ook wel willen doen, maar ik heb last van sociale angst, dus dat lukt me niet altijd. Dit is dus eigenlijk mijn veiligste plek, waar ik helemaal mezelf kan zijn.
Wie? Emma (zij/haar)
De reden dat ik voor het Volkshotel heb gekozen, is eigenlijk dat het voor mij een veilige plek voelt. Niet per se alleen als queer persoon, maar als mens in het algemeen. Voor mij is het een plek waar ik, als ik een hectische dag heb gehad, naartoe kan gaan, wetende dat de mensen er superaardig zijn, het personeel superaardig is, en ik hier gewoon kan zitten en tot rust kan komen. Dat is de reden waarom ik ervoor heb gekozen. Ik weet ook dat het een queer-vriendelijke plek is, dus ik denk dat ik me daardoor ook prettiger voel. Het is bovendien een plek waar mijn vrienden en ik vaak komen, dus het is op mijn manier eigenlijk mijn eigen queer-plek.
Wie? Laura (die/diens)
Het is mijn kamer, dus het is echt een afgesloten ruimte. Er is niemand die zomaar binnenloopt of je afleidt. Voor mij is dit de plek waar ik alles helemaal van me af kan laten glijden.
Wie? Wendy (die/diens)
Omdat het in de natuur is. Ik voel me het veiligst in de natuur, omdat daar van alles kan bestaan en alles gewoon vrij kan zijn.
Wie? Jules (die/diens)
Toen ik nog een tiener was, fietste ik bijna altijd hierheen als ik even mijn hoofd leeg wilde maken of gewoon een kort stukje wilde fietsen. Ik vind het gewoon een heel fijne plek om te zijn.
Wie? Joëtta (zij/haar)
Ik houd echt van schrijven. Ik vind het heerlijk om dat thuis of in cafés te doen. Dus dacht ik: „Ja, daar voel ik me veilig“ als ik schrijf en mezelf uitdruk, of dat nu via muziek is of door in mijn dagboek te schrijven.
Wie? Ada (die/diens)
Ik heb om twee redenen voor de Nieuwe Vide gekozen. Ten eerste is het voor mij het queer-centrum van Haarlem. Er zijn niet veel specifiek queer-ruimtes in de stad. En hoewel dit technisch gezien geen queer-ruimte is, fungeert het wel als thuisbasis voor veel verschillende groepen.
Ten tweede was ik op bezoek in Nederland en had ik geen concrete plannen. Ik besloot om een stukje rond te fietsen. Ik kwam deze kunstgalerie in Haarlem toevallig tegen en liep naar binnen. De mensen waren zo gastvrij dat ik me meteen thuis voelde. We raakten in gesprek en verloren de tijd uit het oog.
Toen ik weer thuis was in de VS, wist ik dat ik terug moest. Een jaar later zat ik in het vliegtuig. Ik werk nu bij deze kunstruimte en deze mensen zijn mijn beste vrienden geworden. Als ik eraan terugdenk, verbaast het me nog steeds hoe één onvoorziene middag uitmondde in een heel nieuw leven.
Wie? Cedric (die/diens)
Dus eigenlijk is het belangrijkste antwoord: „dit is wat ik heb”, maar waarom juist mijn huis en niet ergens anders? Ik bedoel, dat heeft meer te maken met mijn beperkingen dan met iets anders. Het is moeilijk voor mij om eropuit te gaan, en dat doe ik toch wel, maar ik heb nog niet echt een plek in de stad of elders gevonden waar ik gewoon lekker kan rondhangen. En dat komt, eerlijk gezegd, deels door de rookcultuur.
Ik heb ernstige astma en niemand geeft er iets om. Daardoor is het voor mij eigenlijk heel moeilijk om me in veel queer-omgevingen te bewegen. Thuis leek me dus gewoon een goed idee, omdat ik weet dat ik me hier veilig en in controle voel en het gevoel heb dat ik geen astma-aanval of iets dergelijks zal krijgen. Bovendien hoef ik me hier niet de hele tijd “aan” te voelen. Ik heb autisme en in het openbaar zijn kan echt uitputtend zijn.
Wie? Lyonne (hij/hem)
Ik vind het park geweldig, vooral als er veel mensen zijn, want dan zie je allerlei soorten queer mensen, of mensen die in hun eentje zitten, en ook mensen met hun gezin. Het geeft je dus het gevoel dat iedereen anders is. En dat is een fijn gevoel.
Wie? Jeannette (zij/haar)
Dit is zonder twijfel de leukste boekhandel van Nederland. Niet alleen in Utrecht, maar in het hele land. Het is de oudste feministische boekhandel, en nog steeds de enige feministische boekhandel in Nederland. Vorig jaar vierde de boekhandel haar 50-jarig jubileum. Als je hier binnenkomt als iemand die geïnteresseerd is in de wereld, in mensen en in relaties, vind je hier een boek dat je aanspreekt.
Ook de vrijwilligers zorgen voor een gevoel van saamhorigheid. Het voelt bijna als een familie, en dat maakt het voor mij zo’n fijne plek. Dat was heel belangrijk, want ik begon pas op latere leeftijd een relatie met een vrouw en voelde me daar nog onzeker over. Deze boekhandel gaf me de vrijheid en openheid om daar voor uit te komen en de queer-wereld te betreden. Het heeft me daar echt bij geholpen.
Wie? Pedro (alle)
Ik voel me hier een beetje thuis, vooral nu het weer aan het veranderen is. Ik vind het fijn om de vogels te horen, en ik vind het leuk om mensen voorbij te zien lopen. Ik denk dat het hier soms ongelooflijk eenzaam kan zijn, en dan gewoon te zien hoe andere mensen zichzelf zijn, vooral in de natuur: het is heel ongerept.
Wie? Noah Noël (die/diens)
Ik heb voor mijn huis gekozen omdat het de plek is waar ik me het veiligst voel en het meest mezelf kan zijn. Er zijn veel plekken waar ik me bewust ben van hoe anderen mij zouden kunnen zien, en dat kan het moeilijk maken om me volledig te ontspannen. Thuis verdwijnt dat gevoel grotendeels en kan ik gewoon mezelf zijn, zonder dat ik daar uitleg voor hoef te geven. Mijn huis in Arnhem is een ruimte die ik heb ingericht rond mijn eigen behoeften, comfort en identiteit. Het is de plek waar ik gewoon mezelf kan zijn zonder me bekeken of beoordeeld te voelen, of zonder dat er van me verwacht wordt dat ik iemand anders ben dan wie ik ben. Vooral nu ik aan het herstellen ben van moeilijke ervaringen en mijn zelfvertrouwen weer aan het opbouwen ben, is het ontzettend belangrijk geworden om een plek te hebben waar ik me veilig en in controle voel. De keuze voor mijn huis weerspiegelt ook iets wat ik de afgelopen jaren heb geleerd: dat veiligheid niet alleen draait om fysieke bescherming. Het gaat ook om de mogelijkheid om op adem te komen, kwetsbaar te zijn en authentiek te zijn: mijn huis staat daarvoor. Het is de plek waar ik blijf ontdekken wie ik ben en waar ik gewoon mezelf kan zijn.
Wie? Che (zij/haar)
Ik heb twintig jaar in het onderwijs gewerkt, maar moest stoppen toen ik ziek werd. In 2021 begon ik een traject dat uiteindelijk leidde tot de diagnose Long Covid. Ik ben nu gedeeltelijk arbeidsongeschikt. In 2023 begon ik langzaam weer aan het werk te gaan via het PR-team van COC Regio Nijmegen. Al snel raakte ik meer betrokken bij het Roze Huis en werd ik uiteindelijk vrijwilligerscoördinator bij COC. Deze plek heeft me geholpen te herontdekken wat ik nog steeds voor mensen kan betekenen, zelfs met een lichaam en een brein die minder aankunnen dan vroeger. Hier voel ik me gezien om wie ik ben en gewaardeerd om wat ik doe, meer dan ik ooit in het onderwijs heb gedaan.
Wie? Elson (hij/hem)
Dit was de eerste plek waar ik zag hoe alles met elkaar vermengde. Het gaf me voor het eerst het gevoel dat het oké was om te zijn wie je ook maar bent. Zwart. Queer. Een man. Juist hier, op deze hoek. Elke keer als ik erlangs liep, zag ik altijd van die queer uitziende types met een septumpiercing of paars haar. Dan dacht ik: we hebben dit soort mensen nodig. Zichtbare queer mensen, die gewoon rondlopen. Want als je dat hebt, weet je dat er ruimte voor je is, wat voor soort queer persoon je ook bent.
Wie? Bashar (hij/hem)
Blaue Bonhe, ik heb het gekozen omdat het mijn buurtcafé is en mijn neef hier ook werkt. Zo heb ik een familieband met deze koude, verre stad. Na verloop van tijd heb ik gewoon iedereen die hier werkt leren kennen en nu is het een soort veilige haven voor me geworden. Telkens als ik naar Blaue Bonhe ga, zeg ik iedereen gedag; ik voel me een beetje als familie. Soms ga ik zelfs naar hun personeelsfeestjes. Dat is leuk.
Wie? Priyanka (zij/haar)
Dit is mijn tweede thuis. Ik denk dat de meesten van ons zich niet realiseren hoeveel tijd we op het werk doorbrengen, en ik heb het hier erg naar mijn zin omdat ik met leuke mensen samen ben. Ze zijn als een tweede familie voor me en elke keer als ik hier ben, kan ik een deel van mijn droom waarmaken. Het is dus heel typerend. Dit ben ik.
Wie? Animo (die/diens)
Ik vind dit echt een geweldige plek. Ik ben hier heel graag. En eigenlijk kom ik hier veel te weinig. Want ik merk dat als er iets speciaals is dat je makkelijk kunt bereiken, het een gewoonte wordt en dan ga ik er niet meer heen. Nu weet ik dat ik deze geweldige plek vlak boven mijn flat heb, maar juist omdat het zo makkelijk is om erheen te gaan, ga ik er bijna nooit meer heen. Maar toen ik hier nog niet woonde en alleen op bezoek kwam, dacht ik: wat een geweldige plek, en soms kwam ik hierheen en beleefde ik dan een heel bijzondere tijd. Ik ben vooral dol op het uitzicht over de stad. En al die ramen, ik ben gek op ramen, en het kan hier zelfs in de winter superwarm zijn als de zon schijnt, en dan is het net een kleine oase.
Wie? Mika (hij/die)
Ik voel me heel welkom en op mijn gemak in deze dansstudio. Het is er heel gezellig. Ik heb het gevoel dat ze een veilige ruimte bieden, zonder dat ze daar actief iets voor hoeven te doen om je op je gemak te stellen. Er is een FLINTA-toilet en -kleedkamer, en een aparte kleedkamer voor mannen, en de sfeer is gewoon heel gastvrij; er zijn allerlei verschillende mensen van verschillende leeftijden.
Wie? Leira (zij/haar)
Ik heb besloten om het thuis te doen, omdat dit de plek is waar ik mezelf kan zijn, waar ik me echt verbonden voel met wie ik ben en waar ik me heel veilig en gezien voel.
Wie? Soy (die/diens)
Ik zou zeggen dat mijn huis op dit moment eigenlijk mijn veilige plek is, want daar kan ik gewoon zijn wie ik wil zijn, en daarbuiten weet je nooit wat er gaat gebeuren. Het is daar altijd luidruchtig en druk, dus ik voel me hier op mijn gemak en het is gewoon heel gezellig. Ik ben graag thuis.
Wie? Laa Wa (geen)
Ik heb het U-Bahn-station Grenzallee in Berlijn gekozen omdat er kunst op de muren hangt, en kunst is heel belangrijk voor mij. Kunst maakt deel uit van mijn dagelijks leven als queer dove persoon, en het geeft me een gevoel van geborgenheid en dat ik gezien word.
Ik ben vanuit een andere deelstaat naar Berlijn verhuisd omdat Berlijn voor mij een veiligere plek voelt. Hier heb ik queer vrienden, kan ik met kunst werken en is er een grotere queer-gemeenschap. Berlijn stelt me in staat om als queer dove persoon vrijer en veiliger te leven.
Wie? Rosa (zij/haar)
In dit huis voel ik me echt op mijn gemak met wie ik ben. Bij mijn ouders thuis bijvoorbeeld voelde ik me niet veilig om geliefden of mijn partner mee naar huis te nemen, maar hier is het gewoon zo makkelijk om ze langs te laten komen. Het is echt belangrijk voor me dat ik dat voorrecht hier heb. En nog iets: ik kan hier in mijn dagelijks leven over queer-onderwerpen praten en hoef daarvoor niet naar een specifieke queer-ruimte te gaan. Hier kunnen we er gewoon dagelijks over praten en dat vind ik echt geweldig.